Rzeźba społeczna (instalacje)

,,Upadek" | Studenci III roku Pracowni Rzeźby AW ASP w Warszawie ,,Upadek" | Studenci III roku Pracowni Rzeźby AW ASP w Warszawie

Rzeźba społeczna: Antoni Grabowski, Klatka błazna; Krzysztof Franaszek, 24; studenci III roku Pracowni Rzeźby AW ASP w Warszawie, Upadek

28-30 czerwca 2019, Rynek Nowego Miasta

Inauguracja 28 czerwca, godz. 17.00

 

Klatka błazna Antoniego Grabowskiego jest interwencją w przestrzeni publicznej.
Projekt nawiązuje do średniowiecznych stalowych klatek, w których zamykano ludzi i wystawiano ich na widok publiczny. Klatka ma kształt kuli o średnicy 210 cm, można ją unieść na wysokość 3 m. Obiekt jest wykonany ze stali, składa się z ośmiu sferycznych trójkątów, okręconych drutem kolczastym. Klatka błazna to protest przeciwko współczesnemu niewolnictwu, przeciwko klatkom ducha i umysłu, przeciwko ograniczaniu swobód obywatelskich. Praca ma wiele kontekstów i odwołuje się do osobistych doświadczeń odbiorcy.

Antoni Grabowski - polski rzeźbiarz, autor scenografii, pedagog ASP w Warszawie. Urodził się w Zakopanem w 1967 roku. Studiował na Wydziale Rzeźby warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych w latach 1986 -1991. W latach 1994 -1995 był stypendystą DAAD (Niemieckiej Centrali Wymiany Akademickiej) w Akademii Sztuk Pięknych w Düsseldorfie. Doktorat obronił w 2001roku pracą Odcisków Ludzkich Ciał.
Od 1992 roku został asystentem w Pracowni Rzeźby na Wydziale Architektury Wnętrz Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Od roku akademickiego 2003/2004 prowadzi Pracownię Rzeźby i Rysunku na Wydziale Architektury Wnętrz warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. W 1992 roku otrzymał pierwszą nagrodę w Konkursie Młodych Artystów Polskich na Dzieło Plastyczne zorganizowanym w Galerii Appendix przez Przedstawicielstwo Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej w Polsce.
Jest autorem żeliwnych ksiąg: Dekalog oraz Siedem grzechów głównych. Od 1999 roku tworzy kolekcję Odcisków ciał przyjaciół, które prezentował na wystawie Wojna w człowieku jako Purgatorium (Czyściec).
Jest autorem instalacji pt. SALIGIA składającej się z siedmiu czterometrowych kolumn – „waniek-wstaniek”. SALIGIA wystawiona była na dziedzińcu nowego budynku ASP przy ul. Wybrzeże Kościuszkowskie 37, w CRP w Orońsku, w MCSW „Elekrownia” w Radomiu oraz w MCK „Sokół” w Nowym Sączu. Wielokrotnie podejmował się realizacji scenografii oraz happeningów. Ma na koncie kilka realizacji w przestrzeni miejskiej np. Planety Układu Słonecznego pod pomnikiem Kopernika na Krakowskim Przedmieściu oraz koncepcję zagospodarowania przestrzennego placu św. Jana Pawła II w Grodzisku Mazowieckim.
W 2014 roku wykonał z żeliwa i brązu dwumetrowy medalion poświęcony Odysei 2 Korpusu, który został zamontowany na Monte Casino we Włoszech w 70. rocznicę bitwy.
Wziął udział w 18. Asian Art Biennale Bangladesh 2018.

Rzeźba 24 Krzysztofa Franaszka to hiperrealistyczny człowiek leżący na ziemi w pozycji krzyża. Obiekt wykonany z tworzyw sztucznych, ubrań tworzy iluzję prawdziwej osoby. Przykuwa uwagę realizmem, sugestywną formą, prowokuje zainteresowanie i niepokój. Obrazuje możliwy moment, w którym ludzie poszukują odpowiedzi, duchowego wsparcia czy wiary w zmianę. Może stanowić również wyraz złości, bezsilności, pokuty lub rozpaczy. Niezwykle ważny jest społeczny wymiar pracy - dlatego bardzo istotne będzie usytuowanie instalacji w przestrzeni publicznej, w której zagwarantowany zostanie kontakt z przechodniem, a kontekst przestrzenny umożliwi szeroką interpretację pracy. Naturalnej wielkości rzeźba jest scalona, utwardzona i solidnie zamontowana, co uniemożliwi jej przemieszczenie.

Krzysztof Franaszek – polski rzeźbiarz autor instalacji, pedagog ASP w Warszawie. Urodził się w 1981 roku w Lublinie. Artysta tworzy rzeźby, obiekty, instalacje i rysunki. Jest absolwentem ź Wydziału Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie (dyplom w 2006), doktorem sztuk pięknych (2013).
Był stypendystą w pracowni Christiana Jankowskiego na Staatliche Akademie der Bildenden
Künste w Stuttgarcie (2005) oraz Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2009, 2018).
Swoje dzieła prezentował w ramach siedmiu wystaw indywidualnych, uczestniczył w kilkunastu pokazach zbiorowych i projektach w Polsce, Niemczech, Holandii, USA, Rosji, na Litwie, Ukrainie, Bangladeszu i w Indiach. Od 2006 r. jest pracownikiem macierzystej uczelni w Warszawie. Od 2013 r. prowadzi Pracownię Kształtowania Przestrzeni, Rzeźby i Rysunku w Wyższej Szkole Informatyki Stosowanej i Zarządzania na kierunku Grafika.

Wybrane wystawy:
Rzeczy, które nas wciągają - indywidualna wystawa w Galerii Le Guern w Warszawie
• Asian Art Bienalle Bangladesh 2018 udział w międzynarodowym bienalle sztuki współczesnej w Bangladeszu, 01-30.09.2018
Wyostrzone - indywidualna wystawa rzeźby, Galeria Korekta w Warszawie, 10.11.2017
portal aktywny - wystawa w przestrzeni publicznej skarpa rewelacja, bienalle sztuki
Fudacji Culture Shock, Warszawa 2015
obelisk - wystawa indywidualna, Bank Pekao Project Room, Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, Warszawa 2013
Asfalt - indywidualna wystawa w Galerii Studio, Warszawa 2009/10
Afalt2 w ramach lubelskich refleksji, BWA Lublin, Galeria Grodzka 2010
Move - udział w wystawie New European Media Art, Halle 2009
Shut Down w ramach prezentacji Under the Skin New video from Poland, New Museum, New York City 2008
EuroUfo - instalacja w przestrzeni publicznej, w ramach projektu MachtRaum, Berlin 2008
• EPAF 2007 - udział w festiwalu performance, Centrum Sztuki Współczesnej, Warszawa 2007
• Kunstmuseum - Staatliche Akademie - wystawa zbiorowa pod kierunkiem Christiana Jankowskiego w Kunstmuzeum Stuttgart, wspólna praca przy projekcie transmisji multimedialnej: Kunstmuseum -Staatliche Akademie 2005.

Upadek to hasło wywoławcze dla studentów III roku Stacjonarnych Studiów I stopnia w Pracowni Rzeźby i Rysunku na Wydziale Architektury Wnętrz Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, prowadzonej przez dr Antoniego Grabowskiego z dr Krzysztofem Franaszkiem.


Studenci wyrzeźbili swoje postaci, swoje alter ego w ruchu tuż przed upadkiem, na sekundę przed grawitacyjnym kontaktem z ziemią. Rzeźby wykonane są z siatki i gipsu na stalowej konstrukcji. Inspiracja płynie z chęci zaprzeczenia zasadom tradycyjnej rzeźby, według których obiekt rzeźbiarski musi optycznie być wyważony, ma stać.
Upadek to studium ekspresyjnego ruchu, wywołujące uczucie niepokoju u widza.
Wytrącenie z równowagi może być również interpretowane jako chwiejność emocjonalna, czy duchowa.

Studenci III roku Pracowni Rzeźby AW ASP w Warszawie: Klaudia Bartkowska, Patrycja Dyda, Małgorzata Januszko, Emilia Kachniarz, Krzysztof Kluziński, Klaudia Kryczko, Gabriela Kulma, Ewelina Potocka, Zuzanna Rusin, Karolina Rutkowska, Emilia Sztandera, Dominika Szumlak.

 

Ostatnia modyfikacja: piątek, 07 czerwiec 2019 00:53

Additional Info

  • Data: piątek, 28 czerwiec 2019

Festiwal na Facebook'u